Istotą autorskich praw majątkowych pozostaje ochrona dóbr ekonomicznych twórcy, wyrażona między innymi w wyłącznym uprawnieniu do czerpania korzyści z powstałego utworu. Ustawodawca zadecydował, iż twórcy należy się wynagrodzenie z tytułu ustalenia przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Co więcej, ochrona ta została rozciągnięta na okres siedemdziesięciu lat od jego śmierci. Nie powinien dziwic zatem fakt, iż autorskie prawa majątkowe podlegają dziedziczeniu na zasadach przewidzianych w kodeksie cywilnym. Stanowi o tym art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Autorskie prawa majątkowe mogą być przedmiotem dziedziczenia zarówno na podstawie ustawy, jak i testamentu. Oznacza to, iż prawa te nie stanowią praw ściśle związanych z osobą twórcy, jak w przypadku autorskich praw osobistych. Przypomnieć trzeba, iż te ostatnie nie podlegają przeniesieniu, zbyciu lub zrzeczeniu się, dlatego nie są dziedziczone. Twórca nawet po śmierci pozostaje autorem utworu, jednakże część praw wynikających z tego tytułu, jak choćby ochrona autorstwa, może być realizowana na jego rzecz przez spadkobierców. W niektórych przypadkach może to mieć również związek z prowadzeniem postępowania, którego przedmiotem są dobra majątkowe, na przykład naprawienie szkody powstałej z tytułu naruszenia dóbr osobistych twórcy. Przedmiotem spadku są także wierzytelności, wynikające z umów zawartych przez twórcę przed śmiercią, na przykład niewypłacone twórcy za jego życia wynagrodzenie, którego wypłatę mogą wyegzekwować spadkobiercy.

Dziedziczenie autorskich praw majątkowych dotyczy poszczególnych utworów. Jeżeli w skład masy spadkowej wchodzi kilka utworów, prawa do nich powinny być rozdzielone pomiędzy spadkobierców. Nieprawidłowe wydaje się dzielenie pomiędzy spadkobierców uprawnień z tytułu korzystania z utworu na poszczególnych polach eksploatacji. Wynika to z istoty prawa do dziedziczenia, polegającego na wstąpieniu przez spadkobiercę w miejsce twórcy i skutkujące nabyciem praw do utworu zarówno na wszystkich znanych polach eksploatacji, jak również tych nowych, nie znanych za życia autora. Dziedziczenie praw majątkowych do poszczególnych pól eksploatacji skutkowałoby brakiem możliwości jednoznacznego przypisania prawa do nowego pola eksploatacji, które pojawiłoby się w późniejszym okresie. Prowadziłoby to do wniosku, iż spadek po zmarłym twórcy nie został w całości podzielony, co uznać należy za sprzeczne z obowiązującymi przepisami o dziedziczeniu.

W przypadku dziedziczenia praw majątkowych do utworów należy sprawdzić, czy twórca był członkiem Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Po pierwsze bowiem spadkobierca ma prawo do wypłaty stosownego wynagrodzenia, należnego twórcy. W tym celu Stowarzyszenie wymaga przedłożenia postanowienia sądu o nabyciu spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego przez notariusza oraz własnoręcznie wypełnionego przez spadkobiercę formularza oświadczenia dotyczącego danych dla celów podatkowych. Po drugie, możliwe jest objęcie utworu ochroną na wniosek spadkobiercy, nawet jeśli twórca nie był członkiem Stowarzyszenia. Wymaga to zawarcia umowy i przedłożenia stosownego formularza, dotyczącego utworu. Dalsze uprawnienia spadkobiercy z tytułu członkostwa w Stowarzyszeniu pozostają tożsame z uprawnieniami twórcy.

Swoisty wyjątek od ogólnej zasady dziedziczenia stanowi treść art. 42 ustawy, zgodnie z którym Jeżeli autorskie prawa majątkowe jednego ze współtwórców miałyby przypaść Skarbowi Państwa jako spadkobiercy ustawowemu, część ta przechodzi na pozostałych przy życiu współtwórców lub ich następców prawnych, stosownie do wielkości ich udziałów. Innymi słowy Skarb Państwa nie może nabyć w drodze dziedziczenia autorskich praw majątkowych, nawet jeśli twórca nie ma żadnych spadkobierców.